Μα ναι ...
αγαπάω όλους τους ανθρώπους κι αυτό μου φτάνει
αυτό το τραγούδι μου θυμίζει Σαμοθράκη μου θυμίζει να ξυπνάω
στα Πετρωτά και να βλέπω τη Σαμοθράκη απέναντι
ώντας παιδί στα 17 έχοντας τελειώσει το σχολείο
Μην έχοντας παρέα να πάω κάπου το θυμάμαι
όλα αυτά χαρακτηριστικά, τα θυμάμαι σαν να τανε χτες,
έψαχνα να βρω παρέα κάποιον, κάποια για να πάω διακοπές
Και ναι τα γράφω κλαίγοντας γιατί αυτά βγαίνουν πονεμένα και δύσκολα
είναι λόγια που μόνο γράφονται, και εθυμούμε μετά στο λιμάνι κάτω της κεντρικής ελλάδας
να τα λέω τέσπα κάποιοι ίσως μπορούν να καταλάβουν και ξέρουν
δεν με νοιάζει δεν φοβάμαι πια τίποτα και κανέναν
